بنابر رسم هرساله و خونه تكوني دلها دقايقي را به مرور گذشته پرداختم تا بلكه لكه اي براي تميز كردن يافته، با صفاي دل گندردائي كنم،به همين منوال پيش مي رفتم كه به كودكيم رسيدم و به اين شعر معروف كه ميفرمايد وايستا،وايستا كاريت دارم من خرگوشمو بي آزارم كاريت ندارم000 هر كار كردم نتوانستم با اين شعر و مفهوم فلسفي كودكانه اش كنار بيايم،از اين بابت كه اگر اين خرگوش عزيز ادعا ميكند كه بي آزاراست و كاري ندارد پس چرا در آخر شعر نقيضه گوئي كرده و ميگويد كاريت دارم و اگر واقعا با من كاري ندارد چرا در ابتدا با آنهمه آب و تاب مرا امر به ايستادن كرده و عنوان ميكند كه با من كار دارد.به همين سبب بسيار برآشفته و به تحقيق و تفحص ادامه دادم و بعد از مطالعه نسخ خطي و غيره و همچنين گفتمان با صاحبان نظر در اين مقال به اين نتيجه رسيدم كه شعر را بايد بدينگونه خواند وايستا وايستا كاريت دارم من خرگوشمو بي آزارم آزار ندارم،آزار ندارم و فقط در اينصورت ميباشد كه هم منزلت شعر حفظ شده و هم كودكان از اين سردرگمي فلسفي خارج ميشوند
Mar 19
Mar 02
با سلام
بالاخره بعد از كلي نويسندگي تو پرشين بلاگ و ميهن بلاگ….يه وبلاگ شخصي راه اندازي كردم…آخ كه چه كيفي ميده،كلي حرف دارم واسه زدن ،كلي چيز واسه نوشتن
خلاصه اينكه من دوباره اومدم…